Activiteiten

Een nieuw project !

Stichting Wijchen Gezond start een nieuw project . Het verbinden van ouderen met jongeren in onze gemeente.

De stichting, die in 2014 werd opgericht, heeft sinds een klein jaar een nieuw bestuur en  nieuwe plannen die moeten bijdragen aan een gezonde leefstijl en een gelukkig leven.

Naast gezonde voeding, voldoende bewegen en een reden hebben om iedere dag weer op te staan is het belangrijk dat je je verbonden voelt met de mensen om je heen.  Juist  het hebben van prettige contacten is niet altijd vanzelfsprekend. Vooral  voor ouderen   kan dit vaak lastig zijn.

Oudere mensen kijken terug op een welgevuld leven en hebben veel verhalen over alles wat ze hebben meegemaakt.

Die verhalen mogen niet verloren gaan! Ze zijn belangrijk voor een jonge generatie en het vertellen ervan doet oudere mensen goed. Het brengt ze terug naar een voorbije tijd en het is fijn als er iemand echt naar je luistert!

Toen was het idee geboren : De kinderen van Wijchen schrijven  “Het bijna vergeten verhalen boek “  Wijchen Gezond wordt de verbindende schakel tussen ouderen en jongeren.

Een enthousiaste partner is gevonden in de Paulusschool, een z.g. brede school die nauw samenwerkt met wijkvereniging Wijchen-Noord.  Hun kernwaarde is “Samen “ en daarbij past het samenbrengen van ouderen en jongeren prima. “ In deze tijd, waarin corona ervoor zorgt dat voor veel mensen de wereld kleiner is geworden, zien we dat we waardevol kunnen zijn voor de mensen die normaal  het wijkcentrum bezoeken “. De school ziet dit project als een kans voor de kinderen om een ervaring van betekenis op te doen : het luisteren naar een echt gebeurd verhaal en meegenomen worden naar de tijd van toen. De kinderen van groep 7/8 zullen ouderen in Wijchen gaan bezoeken en hun verhaal vastleggen met hun telefoon of Ipad. Het uitwerken van het verhaal gebeurt onder begeleiding van de leerkracht en komt nu niet in het taalschrift terecht maar in een boek, hoe speciaal is dat ! De Paulusschool kijkt uit naar de samenwerking met Wijchen Gezond, naar alle verhalenvertellers en alle boeiende, leerzame  en betekenisvolle momenten voor de kinderen van hun school.

Ook Praktijkschool het Pro-college, waarmee Wijchen Gezond al langer samenwerkt, wil graag meedoen aan het verhalenproject en vindt de opzet passen bij hun visie op de samenleving.

Ouderen die willen vertellen zijn er voldoende te vinden. Contacten met woonvoorzieningen van ouderen zijn gelegd en beloven een mooie samenwerking. We nemen een jaar de tijd om veel verhalen te verzamelen en hopen eind 2021 een mooi boek te presenteren.

Aan het begin van het nieuwe jaar wil Wijchen Gezond  de inwoners van Wijchen vast laten genieten van een aantal  verhalen, die grootouders en kleinkinderen in de afgelopen weken hebben geschreven. We zijn op zoek naar mooie plekken in de openbare ruimte, zodat iedereen de ontroerende, grappige en bijzondere verhalen kan meelezen .

Wethouder Titus Burgers reageerde zeer positief op dit initiatief : ‘het past prima in het project van de overheid : Eén tegen eenzaamheid , waar wij in Wijchen ons ook voor inzetten.  Het is een praktisch project dat vast en zeker een mooi boek zal opleveren waar alle Wijchenaren van kunnen genieten en waarin ouderen zich zeker zullen herkennen. “ Trotse kinderen, vrolijke ouderen , prachtig toch !”

Zijn er nog grootouders die samen met hun kleinkind een verhaal willen maken dat rond Kerstmis gelezen mag worden? Dat kan tot 20 december . Vraag informatie en meld je aan via : wijchengezond@gmail.com

WANDELEN OP MAANDAGMIDDAG

Iedere maandagmiddag start er bij Sportschool Derks Derks4Sport Leefstyle & Preventiecentrum in de Homberg een wandelgroep met ambassadeurs van Wijchen Gezond. 
Voel je welkom en sluit aan. Met ongeveer 16 personen een wandeling maken van ongeveer 5 km per uur. Vertrek om 14.00 uur en terug ongeveer 15.15 uur. 
Er zijn geen kosten aan verbonden en aanmelden hoeft niet. Op de laatste maandag van de maand drinkt de wandelgroep een kopje thee bij Sportschool Derks (ook gratis). 

groet, Gerrie en Wil, ambassadeurs van Wijchen Gezond. 
WANDELEN OP DINSDAGAVOND

Voel je welkom op dinsdagavond een uur mee te wandelen in de vroege avond. We starten om 19.00 uur.
Wanneer je de hele dag gewerkt hebt en op de bank de dag aan het overdenken bent, denk je wellicht ‘een wandelingetje zou goed zijn’, maar de puf ontbreekt ……..
Wanneer je met een groep mensen tezamen wandelt, stimuleert dat elkaar en samen wandelen is leuk! Iedereen is welkom en deelname is gratis.We starten iedere dinsdagavond om 19.00 uur bij Fysiotherapie Wijchen-Zuid; Abersland 2602, 6605 NX Wijchen.
Het wandeltempo is 4-5 km per uur en de wandelingen gaan door het mooie Zuid-Wijchense gebied.
Aanmelden hoeft niet, voel je uitgenodigd om mee te gaan. Tot ziens!

Info: Martien Looman E: m.looman2@chello.nl
WANDELEN OP DONDERDAGAVOND DIABETES CHALLENGE

“We zijn vanuit Wijchen Gezond met een mooie groep van ruim 30 deelnemers begonnen met de Diabetes Challenge. We hebben de groep in 3 kleinere groepen verdeeld zodat iedereen zijn of haar tempo kunnen lopen. De sfeer is gezellig en samen werken we met elkaar naar een gezondere leefstijl. Mensen die geïnteresseerd zijn kunnen nog mee gaan doen. Zij kunnen zich aanmelden op www.nationalediabeteschallenge/Wijchengezond.nl. 
Kosten 25 euro voor de hele periode.
We wandelen elke donderdag tm september van 18.30 tot 19.30 vanuit het Mozaïek behalve op Hemelvaartsdag.”

De organisatie is in handen van Marian Nillesen, POH en leefstijlcoach, Jolanda Smits, POH, Mariken Scholten POH, Astrid Holweg, Connie Visser en Melina van Rossum diëtisten en Ans Rensen, wandelcoach.
IEDER EEN VERHAAL

IederEen Verhaal wordt georganiseerd op de eerste woensdag van april en oktober. De eerst volgende keer is dat woensdag 2 oktober 2019 van 19.30 - 21.00 uur

In de Bibliotheek Wijchen ben je van harte welkom om mensen te ontmoeten. De avond begint om 19:30 uur en de toegang is gratis.

Tijdens deze avond is het mogelijk jouw verhaal (wat houdt je bezig, wat is je hobby of heb je een bijzonder verhaal) te vertellen en naar het verhaal van een ander te luisteren. Niets is verplicht. Je kan ook alleen komen luisteren. 

De avond wordt georganiseerd door meerdere organisaties, waaronder de Bibliotheek Wijchen, MeerVoormekaar, WijWijchen, Wijchen Gezond en Novosens.

PLEIDOOI VOOR EEN OMMETJE

‘Samen wandelen is smeerolie voor de vriendschap.’ Een uitspraak die ik ooit las en die ik volledig onderstreep. Wij, senioren, doen het goed, wekelijks met onze eigen wandelclub op stap. Goed voor ons lijf, goed voor ons brein. Nu is het herfst. Een vreemd najaar vol met beperkingen. Maar wandelen mág! Niet met z’n allen, maar in het klein. Dus nemen we de tijd voor een ommetje rond het Meer of een lange wandeling. En bedenk, heel ver lonkt een nieuwe frisse lente…

Ik wandel met Henk, met wie ik al bijna vijftig jaar samen ben. Henk is niet zo van een ‘rondje Wijchens Meer’, dus zoeken we het verderop. We wandelen door de Maashorst, waar we voor de zoveelste keer verdwalen… Een week later ondergaan we de schoonheid van het Nationaal Park de Maasduinen en het Reindersmeer. Na afloop zijn we zo blij als een kind als we een ijsje kunnen scoren!
We doen ook een rondje Jansberg. Onze route begint in Plasmolen en loopt rustig langs de kabbelende beek met haar kraakheldere water. Geen mens te zien hier, de mist hangt als opgeklopt eiwit in stilte boven het water. We hoeven nergens heen, we hebben geen haast, de richting maakt niet uit. Heerlijk. Verder gaat het richting Grenzweg en via een lusje Duitsland buigen we om naar een verraderlijk bospad met venijnig vals plat dat ons terugbrengt in Limburg.
En o ja, ik vergeet deze bijna: the good old N-70 route. Wat issie weer mooi. Het blijft een wonderschoon gebied. In de pracht van de herfst klinkt en ruikt het bos elke week anders. De wandeling doet wonderen met mijn hoofd. Met de catering in de rugzak klimmen we en dalen we af. Op een bankje bij de Assekuul genieten we van de krentenbollen uit Wijchen.

Ik wandel ook met een dierbare vriend. Achttien was ik toen ik hem leerde kennen, hij werd een vriend voor het leven. Altijd vrolijk en opgeruimd, sportief en sterk, krijgt hij op bezoek bij zijn (klein)kinderen deze zomer een ernstig herseninfarct. Nu woont mijn vriend op Dekkerswald. Hij kan niet veel meer, is deels verlamd, communiceren gaat moeilijk. Wat wel kan, is wandelen. Als ik hem in Dekkerswald voor de eerste keer bezoek, huilt hij hartverscheurend en ik voel de tranen in mijn ogen prikken. Kom op, we gaan naar buiten. Goed vastgesnoerd in de rolstoel, dat wel. Eenmaal in de buitenlucht fleurt hij op. Hij lacht om de luide hinnik van een galopperend paard en kijkt vrolijk als een hardloper naar hem zwaait. We wandelen over het mooi aangelegde park, de zon schijnt en het is goed zo. De zomer is voorbij, de herfst nestelt zich in volle glorie in de bomen. Het wordt kort dag. In de cyclus van de seizoenen. En ook in de cyclus van mijn eigen levensloop.

Het wandelen met vriend zit ‘m in kleine dingen. Ik zoek een rustig plekje om even naast hem te zitten. Het is zoeken naar wat nog kan. Naar wat hij nog weet, een herinnering misschien. Vriend is geboren en getogen in het uiterste zuiden, dus ik doe een poging: ‘waar in het bronsgroen eikenhout’. Jawel, de herinnering is er. Ik zing, hij neuriet en samen hebben we plezier. Bij het afscheid heb ik een brok in mijn keel. Dag lieve vriend, ik kom gauw terug. Dan gaan we samen weer aan de wandel.

Ik wandel ook met mijn kleinkinderen. Dat wil zeggen, ik wandel, zij rennen, struikelen, klimmen, vallen. Het bos is voor hen en dat willen ze weten. We vangen kikkervisjes en steken met een trekpontje het water over. In het avonturenbos bouwen ze samen met opa een boomhut. Geen groter plezier dan in de zelfgebouwde hut smullen van een stroopwafel en een pakje drinken. We genieten van de herfstzon, het geurige bos en paddenstoelen met witte stippen.
Wat een mooi moment. Drie kinderen die wandelen over hun eigen weg naar volwassenheid.

Ik wandel met een vriendin voor wie het leven even moeilijk is. Er hangt een kale, loodgrijze novemberstilte als we op pad gaan richting Leurse bos. Zij vertelt en vertelt, en ik luister. Ik besef meer dan ooit dat zwijgen ook een functie heeft. We doen nog een lusje rond de Hernense beltmolen en bij het ven strijk ik haar – tegen de regels in – even bemoedigend over haar rug. Praten over verdriet helpt. Al lopend komen we tot een fijn gesprek. Wandelen heeft het grote voordeel dat samen zwijgen kan en mag, dat zwijgen ook een vorm van communicatie is. Onze benen doen het werk, het brein krijgt even rust.
Gaandeweg de wandeling kikkert vriendin een beetje op. Af en toe zelfs een glimlach. De dagen en weken richting de feestdagen zal ze worstelen met haar verdriet. Maar ze heeft de tijd, met verdriet hoef je geen haast te maken. Verdriet kent geen meetlat.

Zo heeft elke wandeling zijn eigen dimensie, zijn eigen verhaal. Een mooie herfstbeleving of iemand moed inspreken, kinderplezier of verdriet verwerken.
Tijdens het wandelen gedurende de lockdowns van voor- en najaar ervaarde ik af en toe een mooie verbondenheid van alles. Het zat ‘m in kleine dingen. Een klank bij het groeten, een wegschietend eekhoorntje, een wuivende hand. Het waren bijzondere momenten en ontmoetingen. Die wens ik jullie allemaal ook toe!